THEATER

Theater in bedrijven is een kracht op zich
Theater is een nabootsing van hoe wij de werkelijkheid ervaren. Dat betekent dat er veel herkenning is en er tegelijkertijd in alle vrijheid, veiligheid en met veel plezier nieuwe mogelijkheden worden ontdekt. Zo ondersteun ik het proces waarbij medewerkers/managers volvertrouwen van spel naar handelen in de praktijk te komen.

Welke vormen zijn beschikbaar:

  1. Interactief theater: Games, Regietheater, Spiegeltheater, Open einde, Etc. Theater wordt gebruikt in een interactie met het publiek waardoor men ter plekke inzichten verwerft en kwaliteiten ontdekt.
  2. Voorstellingen en scènes: Deze kunnen ingezet worden tijdens een kick-off van een bepaald product, dienst of veranderingsproces. Korte of lange acts, voorstellingen, met één of meer acteurs.


Interactief theater:

Een regiemodel is een scène die door de deelnemers geregisseerd wordt.
Na één of meerdere herkenbare scènes uit de praktijk te hebben gespeeld, krijgt het publiek de gelegenheid om de acteurs te regisseren in het komen tot het gewenste communicatieve  gedrag.

Resultaat: een regiemodel is een vorm die zich goed leent om een grote groep mensen bewust te maken van ineffectief gedrag en ze actief te betrekken bij het bedenken van een nieuwe manier van werken.

Spiegeltheater is een vorm van improvisatietheater. De acteurs spiegelen en spelen tijdens een bijeenkomst de aanwezige meningen en dilemma’s uit, verbeelden de verhalen die ze gehoord hebben en leggen de emotionele onderstromen bloot.

Resultaat: de deelnemers krijgen de ruimte om hun fantasie te laten gaan over een bepaald thema of onderwerp waardoor ze uit een vast stramien van denken stappen en losser met elkaar over het onderwerp van gedachten kunnen wisselen.

Games zijn simulaties waarin de deelnemers een rol te vervullen hebben en als team een bepaalde opdracht krijgen. De simulatie is zo gemaakt dat de kernwaarden die de betreffende organisatie wil bevorderen hierin verwerkt zijn.

Resultaat: men ontdekt zelf in hoeverre bepaalde kernwaarden aanwezig zijn en welke nog ontwikkeling vragen.

Open einde : er wordt een scène gespeeld tot er een belangrijke keuze gemaakt moet worden. Het publiek moet kiezen tussen twee uitersten die consequenties hebben voor de personages.
De personages vertegenwoordigen bepaalde afdelingen. Deze scène heeft een parallel met de werkelijke situatie waarin men zich bevindt.

Resultaat: meer begrip voor alle partijen die zich in een bepaalde situatie bevinden waardoor men meer de neiging heeft om mee te denken in plaats van vast te houden aan eigen overtuigingen.

Scènes en voorstellingen.

Deurpost scène: in een deurpostscène spelen twee acteurs, zogenaamd vlak voor de 'echte' bijeenkomst bij de koffie, een optimist en een scepticus. Ze spelen de verschillende visies op het onderwerp van de training of bijeenkomst. Het script vertegenwoordigt de in de groep of organisatielevende beelden en belevingen.

Resultaat: de aanwezige geluiden (optimisme en pessimisme) mogen er zijn. Verwachtingen worden gemanaged en het publiek staat op "scherp".

Metaforische scene: een metafoor is een scène of beeld dat model staat voor (een aspect van) de werkelijkheid in een organisatie. Een metafoor heeft als eigenschap dat hij moeilijke of pijnlijke aspecten van de samenwerking op een humoristische manier laat zien waardoor mensen goed naar zichzelf kunnen kijken zonder het gevoel te hebben zich te hoeven verdedigen.

Resultaat: er kan over onderwerpen gesproken worden die normaal ontweken worden. Het publiek krijgt de ruimte om zelf situaties te herkennen zonder zich aangevallen te voelen.

Voorstelling: met een theaterstuk dat speciaal voor de gelegenheid gemaakt is, kunnen allerlei processen en cultuuraspecten bespreekbaar gemaakt worden. Het effect is wetenschappelijk onderzocht en meetbaar beter dan toespraken met PowerPoint presentaties en e-mail campagnes. Voor theater op maat wordt vooraf onderzoek gedaan in de organisatie of de branche.

Resultaat: het stelt mensen in staat om met een frisse blik en veel plezier naar zichzelf te kijken. Vaak biedt deze werkvorm ook een opening naar de toekomst, het laat een glimp zien van hoe het anders kan.

theater